احساس لحظه به لحظه

دلتنگی لحظه‌ای و عشق بی‌پایان:

تحقیقات نوروساینس نشون داده که عشق شدید در مغز دقیقاً مثل اعتیاد به مواد مخدر عمل می‌کنه: دوپامین و اکسی‌توسین ترشح میشه و هر بار که به طرف مقابل فکر می‌کنی، مدارهای پاداش مغز فعال‌تر میشن. این یعنی «هر ثانیه بیشتر خواستن» یه واکنش شیمیایی کاملاً قابل پیش‌بینی‌ست. سوال اینجاست: آیا این وابستگی شیمیایی رو میشه با اراده کنترل کرد یا محکوم به تکرارش هستیم؟