احساس کمبود مبهم: نداشتن امید یا گم کردن خود؟:
مغز انسان در حالت پیشفرض، شبکهای به نام حالت پیشفرض را فعال میکند که مدام خود را روایت میکند. وقتی امید یا خود را گم میکنی، یعنی این روایت از هم گسسته است. جالب اینجاست که دقیقاً همین گسست، فضایی برای بازنویسی داستان زندگیات باز میکند، مانند تختهٔ سفیدی که پاک شده. آیا حاضر شدهای به جای پر کردن، روی ابهام خط خطی کنی؟
راهکار:
این حس کمبود اغلب از شکاف بین خودِ واقعی و خودِ ایدهآل میآید. به جای پر کردن فوری خلأ، لحظهای با آن بمان؛ شاید همان چیزی که کم داری، در پذیرش نبودنش پیدا شود.