تنهایی درون از نگاه محمود دولت آبادی:
آیا میدانید در روانشناسی به این پدیده «عدم تقارن دانش خود و دیگران» میگویند؟ تحقیقات نشان داده حتی نزدیکترین افراد، رفتار بیرونی ما را بهتر از خودمان پیشبینی میکنند، اما به افکار و احساسات پنهان هرگز دسترسی کامل ندارند. این فاصله ذاتی، ریشه در معماری مغز و زبان دارد. آیا میتوان این مرز نفوذناپذیر را به جای سد، آیینهای برای خودشناسی دید؟
راهکار:
این جمله به جدایی ناگزیر میان «خود درونی» و «دیگران» اشاره دارد. در روانشناسی به این پدیده «عدم تقارن دانش خود و دیگران» میگویند: دیگران رفتار ما را بهتر میبینند، اما ما تنها کسی هستیم که به افکار و احساسات پنهان دسترسی داریم. این فاصله نه نقص، که بخشی از ساختار انسانی است. شاید بتوان این تنهایی ذاتی را به فرصتی برای خودشناسی عمیقتر تبدیل کرد.