احساس حضور امام زمان

چطور به امام زمان وابسته شویم؟:

در علوم اعصاب، «نورون‌های آینه‌ای» فقط با دیدن یا تصور یک تعامل فعال می‌شوند؛ یعنی مغز فرق چندانی بین گفت‌وگوی واقعی و گفت‌وگوی ذهنی با یک حضور مهربان نمی‌گذارد. تحقیقات نشان داده که «دلبستگی به یک چهره غایب» می‌تواند همان مسیر آکسی‌توسین و آرامش را فعال کند که دلبستگی حضوری. پس تمرینِ «او مرا می‌بیند» فقط یک توصیه اخلاقی نیست؛ بلکه بازنویسی مدارهای عصبی است. حالا سؤال این است: اگر مسیر عصبی یکی است، چه چیزی «خیال» را از «حقیقت» جدا می‌کند؟

راهکار:

می‌توان این ایده را یک قدم جلوتر برد: یک دفتر مخصوص گفت‌وگو با امام زمان باز کنید؛ دلتنگی‌ها و اتفاق‌های روزانه را در آن بنویسید و هر چند وقت یکبار پاسخ‌ها را در نشانه‌های زندگی جستجو کنید.