غرق شدن در تنهایی؛ وقتی کسی درکت نمیکند:
در روانشناسی، این حالت «تنهایی وجودی» نام دارد؛ احساسی جهانی که حتی در شلوغی هم حضور دارد و ریشه در ماهیت منحصربهفرد تجربه هر فرد دارد. هایدگر فیلسوف آن را «پرتابشدگی» به جهان مینامد. آیا این غرقشدگی میتواند منبع خلاقیت باشد؟
راهکار:
این حس را میتوان با نوشتن نامهای خطاب به خودِ درکنشدهاتان یا خلق یک اثر هنری انتزاعی از آن، به شکلی ملموس و رهاکننده بیرون آورد.