احساس بیگانگی با دنیا

«چقدر تکرارِ این طلوع و غروب‌ها، بی‌معنی است. من با دنیایی که دیگر هیچ‌کدام از آن آدم‌هایِ امن را در خود ندارد، بیگانه‌ام. گرمایم را بردند و سردی‌ام را به یادگار گذاشتند؛ حالا مانده‌ام با قلبی که دیگر نمی‌خواهد این تماشاخانه‌یِ پوچ را ادامه دهد. خسته‌ام؛ نه از تنهایی، که از بودن در جایی که دیگر هیچ طعمِ خوشی ندارد.»️

تیکه ای از کتاب هست میگه:
حس می‌کردم این دنیا برای من نبود؛ برای یک دسته آدم‌های بی‌حیا، پررو، گدامنش، معلومات فروش، چاروادار و چشم و دل گرسنه بود.
📘 بوف کور
👤صادق هدایت️