عذرخواهی طنزآمیز برای وجود بیهدف و تنهایی:
آیا میدانستی پدیدهای به نام «نابینایی ناشی از توجه» (Inattentional Blindness) وجود دارد؟ یعنی مغز ما میتواند از کنار یک شیء یا فرد عبور کند و آن را نبیند، چون مشغول پردازش چیز دیگری است. پس شاید «ترافیک» تو اصلاً دیده نمیشود! اما نکته جالب این است که در عوض، کسانی که واقعاً به ما نیاز دارند، همان «چشمهای منتظر»ی هستند که در این متن گم شدهاند. سوال به جامعه: آیا هیچ وقت شده متوجه حضور کسی شوید که فکر میکرده دیده نمیشود؟
راهکار:
این متن انگار از زاویهای میگوید که بودنِ بیهدف «ترافیک» ایجاد میکند. اما یک نگاه دیگر: شاید ترافیک تو همانی است که دیگران را مجبور میکند به تو توجه کنند – حتی اگر ناخواسته. دفعه بعد که احساس کردی زیادی، یادت باشد که هر قطره باران هم در سیلاب جای خودش را دارد.