رابطهای که نمیتوان تمامش کرد؛ اسارت در ادامه:
در روانشناسی به این حالت «تضاد رویکرد-اجتناب» میگویند؛ یعنی یک هدف همزمان جذاب و دافعهآمیز است و مغز در فاصلهی امن گیر میکند. پژوهشهای اقتصاد رفتاری نشان میدهند انسانها بهخاطر «زیانگریزی» دو برابرِ لذتِ رهایی، از دردِ اتمام میترسند. مغز، پایان را تهدید و ادامه را بقا رمزگشایی میکند؛ حتی وقتی رابطه تمام شده باشد.
راهکار:
این حالت در روانشناسی «تضاد رویکرد-اجتناب» نام دارد؛ مغز برای دفع ضررِ جدایی، رنجِ ماندن را انتخاب میکند. پس نامش را ضعف نگذار؛ این مقاومت قدیمی مغز برای بقاست، نه بیارادگی.