با تو بودن و آرامش در آغوش؛ راز شیمیایی عشق:
آغوش گرفتن باعث ترشح اکسیتوسین میشود، هورمونی که پیوند عاطفی را تقویت میکند و سطح کورتیزول (هورمون استرس) را تا ۳۰٪ کاهش میدهد. جالب است که این واکنش در انسان و سگها مشترک است! آیا میدانستید محققان دانشگاه کارولینای شمالی نشان دادهاند که آغوش ۲۰ ثانیهای کافی است تا این اثر بیولوژیکی رخ دهد؟
راهکار:
این حس آرامش در آغوش را میتوان با مفهوم «رزونانس عصبی» توضیح داد: وقتی کسی را در آغوش میگیری، مغزتان همفرکانس میشود و استرس هردو کاهش مییابد. برای عمیقتر شدن این حس، لحظهای چشمها را ببند و روی ضربان قلب طرف مقابل تمرکز کن.