اهمیت نخستین دیدار

هر آدمی را تنها یک بار می‌توان داشت: اهمیت نخستین دیدار:

در روانشناسی، «قاعده اوج-پایان» می‌گوید خاطرات ما از تجربه‌ها تنها بر اساس اوج هیجانی و پایانشان شکل می‌گیرند. وقتی کسی را فقط یک بار می‌بینیم، تمام تصویر ما از او همان تک‌دیدار است. مغز مجبور است شخصیت، ارزش و حتی آینده خیالی با او را فقط از همان یک برش بسازد. برای همین یک دیدار کوتاه می‌تواند عمری در ذهن بماند. آیا آگاهانه می‌توان آن یک بار را چنان ساخت که تبدیل به اثری جاودان شود؟

راهکار:

دیدار با هر انسان، همچون اثر انگشت او، یگانه است. شاید به جای غرق شدن در حسرت «تنها یک بار»، بشود آن تک‌لحظه را چنان آگاهانه و عمیق زندگی کرد که ردش تا همیشه بر ذهن بماند.