معمای حضور و غیاب: چرا نبودن سختتر است؟:
یکی از شگفتیهای مغز انسان «نقصانگریزی» (Loss Aversion) است: احساس فقدان تقریباً دو برابر قویتر از حس کسبِ همان چیز اثر میگذارد. شاید «بودن» را بیمقدار دیدیم چون ذهنمان برای بقا، تهدید از دست دادن را بزرگتر از لذت داشتن میکشد. اینجا، فقدان نیست که تو را از پا درآورده، بلکه سازوکار تکاملیای است که ارزش واقعی را در آینه نبودن فریاد میزند.
راهکار:
شاید اصل ماجرا اینه: «بودن» اونقدرها هم بیارزش نبود، فقط عادت کرده بودی. نبودن مثل آینهای عمل میکنه که ارزش واقعی چیزی رو نشون میده. اینبار از خودت بپرس: چه چیزهایی در زندگیت هست که تا از دستشون ندی، قدرشون رو نمیدونی؟