زندگی بدون دیوانگی؛ وحشتناک یا آرامشبخش؟:
تحقیقات روانشناسی نشان میدهد که «دیوانگی» خفیف و موقت (مثل شیدایی خلاق) اغلب با بهرهوری و نوآوری بالا همراه است. برعکس، سرکوب مدام احساسات، سیستم ایمنی را تضعیف میکند. نیچه میگفت: «دیوانگی در افراد نادر، نه یک نقص، که سپری در برابر دنیایی است که عقلش را باخته.» سوال اینجاست: آیا جامعه ما آنهایی که «دیوانه» میشوند را طرد میکند یا به آنها فرصت پرواز میدهد؟
راهکار:
این جمله اشاره به ترس از دیوانگی ندارد، بلکه به رهایی از قید و بندهای اجتماعی اشاره دارد. اگر میخواهی طعم واقعی زندگی را بچشی، گاهی حاضر باش «دیوانه» به نظر برسی؛ یعنی ریسک کن، اشتباه کن و از قضاوت نترس.