افسردگی و زندگی

زندگی: دردی که دوا ندارد؟:

در فلسفهٔ اگزیستانسیالیسم، درد و رنج «شرط لازم» برای معناسازی است، نه یک عیب. کامیو زندگی را پوچ می‌دانست، اما پیشنهادش «شورش» علیه این پوچی با ساختن معناهای شخصی بود. آیا درد زندگی، موتور خلاقیت ما نیست؟

راهکار:

این نگاه را می‌توان اینگونه بازآفرینی کرد: زندگی دقیقاً به این دلیل ارزشمند است که موقتی و گاهی دردناک است؛ مانند یک اثر هنری نادر که به خاطر شکنندگی‌اش گرانبهاست، نه برعکس. این دردِ بی‌دوا، منبع عمیق‌ترین معناهاست.