حسرت جوانی از دست رفته؛ گذر زمان و آرزوهای برآورده نشده:
دانشمندان دریافتهاند که حسرت گذشته نوعی 'پردازش هیجانی معکوس' است: مغز وقتی در زمان حال احساس نارضایتی میکند، ناخودآگاه خاطرات را بازنویسی میکند تا گذشته را بهتر از آنچه بود نشان دهد. این پدیده در عصبشناسی 'نوستالژی دفاعی' نام دارد و سیستم پاداش مغز را فعال میکند. آیا این مکانیسم برای بقای روانی طراحی شده یا نوعی خودفریبی است؟
راهکار:
این حس نوستالژیک ریشه در پدیدهای به نام 'سوگیری خاطره' دارد: مغز ما به طور خودکار خاطرات منفی را کمرنگ و خاطرات مثبت را پررنگ میکند. شاید جوانی واقعی آنقدرها هم غمانگیز نبوده، اما حسرت امروز، موتور محرکی است برای قدر دانستن لحظههای کنونی. میتوان از این حس برای تمرین ذهنآگاهی و ثبت خاطرات مثبت امروز استفاده کرد.