آرزویی که افسانه شد: داستان دلداریدهندهای که خودش دلداری نخواست:
در روانشناسی، پدیدهای به نام «فرسودگی همدلی» وجود دارد: کسانی که مدام به دیگران همدلی میکنند، اغلب از حمایت عاطفی خود محروم میشوند و آرزوهایشان به فراموشی سپرده میشود. جالب اینجاست که مغز انسان هنگام دلداری دادن، همان مسیرهای عصبی درد را فعال میکند. آیا تا به حال به کسی که همیشه گوش میدهد، گوش کردهاید؟
راهکار:
وقتی کسی همیشه به دیگران دلداری میدهد، خودش ممکن است در سکوت نیازمند دلداری باشد. شاید این متن یادآوریست که پشت هر دلداریدهنده، انسانی با آرزوهای خودش پنهان است.