تاریکی و ناامیدی: افسانه امید:
در روانشناسی، «درماندگی آموختهشده» (Learned Helplessness) حالتی است که فرد پس از شکستهای مکرر باور میکند راهی برای رهایی نیست. تحقیقات نشان میدهد سکوت و انزوا این چرخه را تقویت میکند. جالب اینکه مغز در تاریکی مطلق شروع به توهمزایی میکند. سوال: آیا میشود از سکوت به عنوان سلاحی برای شکستن افسانه استفاده کرد؟
راهکار:
این توصیف، تصویری از «شکست افسانه امید» در شرایط سخت است. اما نکته اینجاست که وقتی امید به افسانه تبدیل میشود، آن وقت است که انسان میتواند از نو تعریف کند. تاریکی بستری برای بازآفرینی مفاهیم است؛ شاید سکوتِ زخمها، زبان تازهای برای گفتن پیدا کند.