بی خوابی و تاریکی افکار؛ شبی که به دنبال نور می گردد:
بیخوابیِ طولانی فعالیت شبکه حالت پیشفرض مغز را چنان بالا میبرد که گویی ذهن در تاریکی مطلق، چراغقوه را روی خودش گرفته است؛ برای همین افکار تکراری و نگرانکننده تشدید میشوند. از طرفی در نبود نور، ترشح ملاتونین به تأخیر میافتد و ساعت زیستی به جای خواب، مغز را در حالت هشدارِ خاموش نگه میدارد. حتی نور آبیِ بسیار ضعیف گوشی میتواند این وضعیت را تا پنجاه دقیقه طولانیتر کند.
راهکار:
بیخوابی تو از نگاه روانشناسی، نه یک نقص، بلکه تلاش مغز برای پردازش مسئلهای ناتمام است؛ تاریکی افکار اغلب پروژکتوری است که زخمهای حلنشده را روی سقف ذهن میاندازد. اگر این شب را نه دشمن، بلکه اتاق انتظار ناخودآگاهت ببینی، نور از همان نقطهای میآید که مقاومت را کنار میگذاری.