وحشت افعال ماضی در دلتنگی عشقهای از دست رفته:
زبانشناسان میگویند ساختار فعل ماضی در فارسی، با فاصلهای که بین گوینده و رویداد میاندازد، حس «دیگر بودن» را تقویت میکند. این فاصلهٔ زمانی، در مغز ما همان مدارهای پردازش فقدان را فعال میکند که برای سوگ فیزیکی. جالب اینجاست که برخی زبانها اصلاً زمان ماضی ندارند و گویندگانشان احساسات گذشته را همچنان «حال» تجربه میکنند. آیا ما فارسیزبانان محکوم به حسرت گذشتهایم؟
راهکار:
افعال ماضی مانند عکسی از گذشتهاند: نه فقط فقدان، بلکه اثباتی بر وجود یک زیبایی. شاید بتوانی از همین فعلها برای نوشتن دفترچه خاطرات قدردانی استفاده کنی.