داستان یادگیری بیحسی از کسی که دوستش داشتی:
مغز انسان وقتی با ضربه عاطفی شدید روبهرو میشود، برای بقا، گیرندههای دوپامین را خاموش میکند؛ این همان 'بیحسیای' است که شما از آن حرف میزنید. تحقیقات نشان میدهد این حالت نوعی آنهدونیا (ناتوانی در لذت بردن) موقت است که میتواند ماهها طول بکشد. جالب اینجاست که همین مکانیسم در سوگ مزمن، اعتیاد و حتی افسردگی هم دیده میشود. سوالی که پیش میآید: آیا این بیحسی یک داروی تلخ برای التیام است، یا زخمی که عمیقتر میشود؟
راهکار:
این جمله را میتوان از زاویهای دیگر دید: بیحسی گاهی نه یک شکست، بلکه مکانیسم دفاعی مغز برای زنده ماندن است. شاید بعد از این مرحله، دوباره حس کردن ممکن شود، اما این بار با مرزهای تازهای.