آموختن بیاحساسی از کسی که دوستش داشتی:
تحقیقات عصبشناسی میگوید وقتی قلبمان میشکند، مغز برای کاهش درد، همان مسیرهای شیمیایی مواد مخدر را فعال میکند: اندورفین ترشح میشود و حسها را میخواباند. این مکانیزم بقاست، نه ضعف. اما نکته جالب: همان کسی که «قشنگترین حس» را به تو داد، حالا مغزت را شرطی کرده که در برابر عشق بعدی زودتر سپر بیندازد. انگار یاد گرفتهای در اوج گرما، یخ ذخیره کنی. سؤال: آیا این بیحسی محافظت واقعی است یا فقط تاخیر در مواجهه با ترس از تکرار درد؟
راهکار:
بیحسی گاهی سپر دفاعی مغز است نه مرگ احساسات. شاید این بیحسی بهت فرصت میده دوباره از صفر بسازی، نه اینکه قبرستان عشق باشه.