ادامه دادن با وجود انتقاد

بی‌اهمیت بودن حرف منتقدان و ادامه تلاش:

پدیدهٔ منفی‌گرایی: مغز تهدید اجتماعی را سریع‌تر از پاداش پردازش می‌کند، بنابراین یک انتقاد تند می‌تواند چند تعریف را تحت‌الشعاع قرار دهد. نکتهٔ پارادوکسیکال این است که «نادیده گرفتن» همیشه سرکوب نیست؛ بازتخصیص توجه به کارِ قابل‌اندازه‌گیری است. کدام انتقاد واقعاً دادهٔ قابل بررسی داشت؟

راهکار:

یک بازقاب‌بندی مفید: انتقاد دو نوع داده دارد؛ بخش قابل بررسی و بخش هیجانی. بخش اول با یک آزمایش کوچک سنجیده می‌شود، بخش دوم فقط نشان می‌دهد انرژی روانی طرف مقابل کجاست. جدا کردن این دو، «نشنیدن» را به «شنیدنِ گزینشی و قابل‌اندازه‌گیری» تبدیل می‌کند.