طنز فاز گرفتن؛ برا ما فاز نگیر دگ!:
در روانشناسی به بازگویی مکرر درد با دیگران «co-rumination» میگویند؛ پژوهشها نشان میدهد این کار همدلی را عمیقتر نمیکند، بلکه کورتیزول را بالا میبرد و حل مسئله را به تعویق میاندازد. جالب اینکه ژست «نالیدن در هر باغ» میتواند نوعی سیگنالدهی به عمق تجربه باشد، نه خود تجربه. اگر نالیدن واقعی است، چرا باغها زیادند؟
راهکار:
از زاویهای دیگر، «نالیدن در هر باغ» فقط ژست نیست؛ میتواند روایت کسی باشد که درد را در چند تجربه تکرار کرده تا دیده شود. «فاز نگرفتن» یعنی همان درد را بدون اغراق و بدون مخاطبسازی تعریف کردن؛ جایی که تجربه از نمایش جدا میشود.