هنوزم یاد قبلمون میافتم؛ خاطرهای که تموم نمیشه:
خاطره فقط یک فیلم قدیمی نیست؛ هر بار که به یاد میآوریم، مغز ما خاطره را بازنویسی میکند. دانشمندان به این میگویند «بازتثبیت حافظه»؛ یعنی نوستالژیای که الان حس میکنی، نسخهٔ ویرایششدهٔ همان ماجرای واقعی است. پس «قبلما» یک حقیقت ثابت نیست، پروژهای است که هر بار دوباره ساخته میشود. اگر خاطره هر بار بازنویسی میشود، پس دقیقاً دلتنگ چه کسی هستی؟
راهکار:
خاطرهها آینهاند؛ «قبلما» فقط یک رابطه نیست، تصویری است از نسخهای از خودت که با انتخابهای امروزت زندگی میکند. همان آدم قبلی نبودی، برای همین دلتنگش شدی.