ابرهای تیره زندگی

نور زندگی پس از رفتن آدم‌های منفی:

از دیدگاه علوم اعصاب، مغز ما برای بقا به «نقصان‌گریزی» عادت کرده و ترک رابطه‌ای آشنا حتی اگر سمی باشد، مثل مرگ یک سیناپس حس می‌شود. اما تحقیقات نشان می‌دهد که ۹۰٪ افراد پس از قطع ارتباط با آدم‌های ابری، سطح کورتیزول شان نصف می‌شود و سروتونین دو برابر. جمله‌ات یادآور «اثر وکیوم» است: وقتی ابر گورش را گم کند، خلأ آن ناگهان با نور پر می‌شود. سوال: آیا می‌دانید ابرهای بارانی واقعاً بعد از ناپدید شدن، رطوبت را به خاک برمی‌گردانند؟

راهکار:

این تشبیه زیبا رو میشه به «اثر پروانه‌ای» در روابط تعبیر کرد: گاهی حذف یک عامل منفی، زنجیره‌ای از اتفاقات مثبت رو آغاز می‌کنه. پیشنهاد می‌کنم دفعه بعد که حس کردی کسی مثل ابر تیره بالای سرته، یک لیست از چیزهایی بنویس که بعد از کنار رفتنش ممکنه به زندگیت برگرده.