انگشت کوچک پا نباشید: چطور بدون خودآزاری دیده شویم؟:
جالب است بدانید ما انسانها در مغزمان برای «توجه» مثل یک قمارخانه شرطی میشویم: اگر دیگران گاهی تصادفی به ما توجه کنند، رفتارمان تشدید میشود، حتی اگر آن توجه منفی باشد. از نظر عصبشناختی، درد طردشدگی دقیقاً همان نواحیای از مغز را فعال میکند که درد فیزیکی فعال میکند. پس وقتی خودت را به در و دیوار میکوبی تا کسی ببیندت، انگار دو بار خودت را زخمی میکنی: یک بار با برخورد به مانع، و بار دیگر با فعالسازی همان مسیر درد اجتماعی در مغز. چرخهای از خودآزاری برای بقای ارتباط.
راهکار:
جلب توجه نیاز طبیعی ماست، اما راهش کوبیدن خود به در و دیوار نیست. دفعه بعد که خواستی دیده بشی، به جای فداکاری یا خراب کردن خودت، شفاف بگو: «من اینجام، نیاز دارم دیده بشم». مرز قائل شو و توجه سالم رو جایگزین توجه منفی کن. اینطوری هم خودت آروم میگیری، هم رابطهها واقعیتر میشن.