نوادگان آتشزنان خیمههای حسین؛ از عاشورا تا ۱۹ دی:
پس از واقعهی عاشورا، سپاه یزید به خیمههای بازماندگان حسین بن علی آتش زد؛ زنان و کودکان وحشتزده در میان شعلهها گریختند. این صحنه به نماد نهایی ستم در تاریخ تشیع بدل شد. نکتهی مهندسیشدهی متن اینجاست که آتشزدن خیمهها نه یک حادثه، که نشان یک خصلت در سپاه ظلم است. آیا این طنز تلخ تاریخ نیست که آتشافروزان امروز، وارث همان ستمگران دیروزند؟
راهکار:
شاید این سروده نه از نسب، که از تکرار چرخهی خشونت تاریخی پرده برمیدارد و به ما نشان میدهد که هنوز در محاصرهی شعلهها، دوباره کربلایی دیگر میسوزد.