۱۸ و ۱۹ دی

پرواز ۷۵۲: زخمی که جهان فراموش نمی‌کند:

حافظه‌ی فلش‌بولب می‌گوید انسان‌ها لحظه‌ی شنیدن اخبار تراژیک را با جزئیات محیطی دقیق ثبت می‌کنند؛ برای میلیون‌ها ایرانی، ۱۸ و ۱۹ دی ۱۳۹۸ دقیقاً چنین نقطه‌هایی‌اند. جالب‌تر اینکه لاله در اسطوره‌های ایرانی از خون سیاوش رویید—نمادی از شهید بی‌گناه که ناخودآگاه در مرثیه‌های این روزها زنده می‌شود. آیا این حافظه‌ی جمعی می‌تواند از تکرار فاجعه جلوگیری کند؟

راهکار:

این روزها نه فقط یک تاریخ، که نقطه‌ای در حافظه‌ی جمعی‌مان شدند؛ جایی که مفهوم «وطن» از خاک فراتر رفت و در قلب‌ها ریشه دواند.

طنز تلخ ۱۸ و ۱۹ دی؛ خدایی در کار نبود؟:

در فلسفه و الهیات، مفهوم 'خدای پنهان' (Deus Absconditus) به حالتی گفته می‌شود که در مصیبت‌ها، انسان حضور خدا را احساس نمی‌کند. این جمله طنزآمیز دقیقاً به همین حسِ فقدان اشاره دارد و ریشه در تاریخِ تلخِ آزمون‌های ایمانی دارد. آیا این طنز، بازتاب بحران معنویت در جوامع امروزی نیست؟

راهکار:

این طنز تلخ، نقدی بر ناکارآمدی یا بی‌عدالتی‌هاست و یادآور این که طنز، ابزاری برای تاب‌آوری جمعی در برابر ناملایمات است.

تبریک روز پسر به یاد دوستان از دست رفته:

در تقویم ایران، ۱۸ و ۱۹ دی ماه، روزهای ملی «پسر» و «برادر» هستند که از سال ۱۳۹۹ به رسمیت شناخته شدند. این روزها با هدف تقویت نقش‌های اجتماعی و خانوادگی مردان جوان ایجاد شده‌اند. آیا در فرهنگ‌های دیگر هم روزهای مشابهی برای پسران وجود دارد؟