فراموشت نمی‌کنم تا لحظه مرگ:
مغز انسان تا چند دقیقه پس از ایست قلبی ممکن است فعالیت الکتریکی نشان دهد و برخی مطالعات از مرور ناگهانی خاطرات زندگی در این لحظات حکایت دارند. در سطح عصبی، خاطرات هیجانی قوی‌تر از خاطرات عادی در آمیگدال ذخیره می‌شوند و حتی در اختلالات شدید حافظه، آخرین چیزهایی‌اند که پاک می‌شوند. به همین دلیل، قولِ «تا زیر خاک فراموشت نمی‌کنم» از نظر علمی هم وزن دارد.
راهکار:
این متن را می‌توان از منظر روان‌شناسی حافظه بازخوانی کرد: خاطراتی که با هیجان شدید عجین شده‌اند، عمدتاً در آمیگدال و هیپوکامپ تثبیت می‌شوند و در برابر فراموشی مقاوم‌ترند؛ بنابراین «فراموش نکردن تا لحظه مرگ» فقط یک اغراق شاعرانه نیست، بلکه با سازوکار حافظه هیجانی هم‌راستاست.