عشق و شمردن ستارهها؛ تلف کردن وقت یا معنی زندگی؟:
در علوم اعصاب، برای «تلف کردن وقت» مفهومی به نام شبکه حالت پیشفرض مغز وجود دارد؛ همان حالتی که ذهن بیهدف پرسه میزند و دقیقاً موتور خلاقیت و خودآگاهی است. آزمایشهای هاروارد نشان داده آدمها ترجیح میدهند برق بگیرند تا با افکارشان تنها بمانند. پس شمردن ستارهها در واقع شجاعت تحمل سکوت است.
راهکار:
میشود این جمله را برعکس دید: شمردن ستارهها شاید هیچ نتیجهای نداشته باشد، اما دقیقاً همان «بیفایدهای» است که آدم را از ماشینشدن نجات میدهد. عشق هم قرار نیست به جایی برسد؛ خودِ توقف در لحظه، نتیجه است.