عشق واقعی در عمل است، نه در حرف؛ نشانههای عشق الکی:
در اقتصاد رفتاری، حرف بدون هزینه «سیگنال ارزان» است؛ در عشق، فقط سیگنالهای پرهزینه مانند زمان، توجه و گذشتن از گزینههای دیگر تعهد واقعی را نشان میدهند. مغز به وعدههای بیپشتوانه دوپامین کوتاهمدت ترشح میکند، اما فقط تداوم عمل، مسیر اکسیتوسین و اعتماد را میسازد. از نگاه زیستشناسی فرگشتی، «عاشقتم» رایگان برای گوینده هزینهای ندارد؛ پس اطلاعاتی دربارهی تعهد واقعی منتقل نمیکند.
راهکار:
عشقِ فقط کلامی مثل رایحهی عطر روی کاغذ است؛ خوشایند اما بدون ماندگاری. آدمها نه با کلمهها، که با زمان، توجه و هزینهای که برایت صرف میکنند عشقشان را نشان میدهند. شاید طرف مقابل عاشقِ تصویری است که از خودش در آینهی نگاه تو میبیند، نه خودِ تو.