عشق بلاتکلیف

عشق بلاتکلیف؛ دلی که با تردید زنده است:

در روانشناسی عشق، عدم قطعیتِ نتیجه باعث ترشح دوپامین بیشتری نسبت به پاداش قطعی می‌شود؛ به این پدیده «تقویت متناوب» می‌گویند. مغز در انتظارِ پاسخ، در چرخه‌ی پاداشِ متغیر گیر می‌افتد و دقیقاً همان مکانیزمی فعال می‌شود که در قمار یا شبکه‌های اجتماعی اعتیادآور است. جالب اینجاست که سختیِ دستیابی به هدف، ارزش ادراکی آن را بالا می‌برد.

راهکار:

این حس را می‌توان «دلبستگی به ابهام» نامید؛ ذهن نه عاشق خود فرد، بلکه عاشق فاصله‌ی حل‌نشدنی و احتمالی است که هر لحظه ممکن است رخ دهد. از منظر روانشناسی، آنچه این ماندن را نگه می‌دارد، ترکیب امید متناوب و ترس از دست دادن است، نه یک رابطه‌ی واقعی.