عشق بی صدا

عشق لال می‌کند بدون خواستن:

نور بر موهایت و آموختن عشق بی صدا:

نور از لابه‌لای برگ‌ها پدیده‌ای به نام «کاستیک» می‌سازد: فراکتال‌هایی که سایه نیستند، ردپای نور خمیده‌اند. پردازش این الگوها در مغز آرامشی عمیق ایجاد می‌کند. همزمان، در روانشناسی، ارتباط عاطفی شدید فعالیت مراکز زبانی مغز را کاهش می‌دهد. انگار عشق واقعاً زبان ندارد و از جنس نور است: موجی که بدون واسطه منتقل می‌شود. آیا سکوت، قوی‌ترین زبان عشق است؟

راهکار:

شاید عشق بی‌صدا نیست، بلکه صدایش در طول موجی است که گوش نمی‌شنود اما پوست و مو لمسش می‌کنند. نور، صدای خاموش عشق شد و بر موهایت تابید؛ تو بخشی از این امواج بی‌زبانی.