عصبانیت و خشم

دشمن بی‌سروپا و بی‌افتخار؛ تیکه سنگین:

در روان‌شناسی به این «خطای اسناد بنیادین» می‌گویند: ما بدی دیگران را به ماهیتشان ربط می‌دهیم، اما بدی خودمان را به شرایط. نکتهٔ تاریخی: واژهٔ «اوباش» بارها توسط حکومت‌ها برای بی‌اعتبار کردن اعتراض‌های مردمی استفاده شده، نه برای توصیف واقعیتِ عینیِ یک گروه. آیا این برچسب‌زدن، به ما قدرت می‌دهد یا فقط خشم را قاب‌بندی می‌کند؟

راهکار:

این متن خشم را از موضعِ حقارت دشمن روایت می‌کند؛ اما می‌توان آن را به پرسشی از خود تبدیل کرد: اگر این‌ها واقعاً بی‌سروپا هستند، چرا هنوز چنین جایگاهی در ذهن ما دارند؟ همان‌ها که کوچک‌اند، با بی‌اعتنایی کوچک‌تر می‌شوند.