حسرت آرزوهای کودکی و قاصدکها:
قاصدک یک گل نیست؛ یک گلآذین از صدها گل کوچک است که هر دانهاش میتواند با کمک باد تا دهها کیلومتر سفر کند. بچهها آرزو را به موجودی میسپردند که راز بقایش در رها کردن است. شاید آن آرزوها گم نشدهاند، فقط به خاکی دور افتادهاند تا جایی دیگر جوانه بزنند. کجای زندگیتان هنوز منتظر یک باد است؟
راهکار:
این متن به جای غم از دست رفتن، میتواند یادآور این باشد که بچهها آرزو را به قاصدک میسپردند تا رهایش کنند؛ شاید بزرگسالی یعنی یاد گرفتن همان رها کردن، نه نگه داشتن.