آرزوی زندگی کافران

تضاد دینداری و آرزوی زندگی کافران؛ ریشه‌ی نفاق اجتماعی:

در روان‌شناسی اجتماعی، ناهماهنگی شناختی فستینگر دقیقاً همین‌جاست: وقتی باور و میل در تضاد می‌افتند، ذهن یا باور را تغییر می‌دهد یا توجیه می‌سازد. دورکیم این شکاف بین ارزش‌های اعلامی و سبک زندگی را آنومی می‌نامد؛ وضعیتی که هنجارها اعتبار خود را از دست می‌دهند و طنز تلخ اجتماعی زاده می‌شود. چرا با وجود این حسرت، برچسب کفر هنوز منفی است؟

راهکار:

این جمله را می‌توان آیینه‌ای برای شکاف میان هنجار رسمی و میل شخصی خواند؛ «کافر» اینجا شاید نماد آزادی از قیدهاست، نه ضدیت با خدا.