حسرت شب قبل از آشنایی با تو:
آیا میدونی مغز ما خاطرات رو مثل فیلم ضبط نمیکنه، بلکه هر بار که به گذشته فکر میکنیم، اون رو بازنویسی میکنیم؟ یعنی «اون شب» که آرزوی برگشتن بهش رو داری، الان در ذهنت کاملاً متفاوت از واقعیتشه. حافظه ما یه داستاننویس ماهره، نه یه دوربین. پس شاید دلت برای یه نسخهٔ تحریفشده تنگ شده. سؤال: آیا حاضر بودی دوباره همون اشتباه رو بکنی، فقط برای اینکه دوباره اون حس رو تجربه کنی؟
راهکار:
این حس رو میشه به یه تمرین ذهنی تبدیل کرد: بهجای آرزوی برگشتن، تصور کن اون شب رو با دانش امروزت دوباره زندگی میکنی. چه تغییری میکردی؟ این نگاه میتونه از حسرت به درس تبدیل بشه.