آرامش و انزوا

چرا تنهایی را به آدم‌های بی‌ریا ترجیح می‌دهم؟:

پژوهش‌های عصب‌شناسی نشان می‌دهند تجربه‌ی طرد و بی‌اعتمادی در روابط، همان مدارهای درد فیزیکی مغز را فعال می‌کند؛ یعنی بودن با آدم‌های «لب و دهن» فقط زمانت را نمی‌گیرد، مغزت را کبود می‌کند. در مقابل، تنهاییِ انتخابی کورتیزول را کم می‌کند و به شبکه‌ی خلاقیت فضا می‌دهد. آیا این کبودیِ خاموش را با آرامشِ سکوت عوض نکرده‌ای؟

راهکار:

تنهایی را به چشم «فیلتر آدمها» ببین؛ سکوت باعث میشود صدای آدمهای واقعی را بهتر بشنوی، نه اینکه از زندگی قهر کرده باشی.