هرکی موند دمش گرم؛ متن برای دوستای واقعی:
در روانشناسی به این «سوگیری خاطره منفی» میگویند: مغز روی رفتنها و فقدانها عمیقتر متمرکز میشود، نه ماندنها. اما ماندن یک انتخابِ فعال و تکرارشونده است؛ هر روزِ ماندن، یک «بله»ی تازه به رابطه است. رفتن فقط یک لحظه است، ماندن هزاران لحظه. آیا شما هم اسم رفتنیها را راحتتر از ماندنیها به خاطر میآورید؟
راهکار:
این جمله را میشود برعکس دید: هر که رفت، جایش برای یک نفرِ تازه که میماند خالی شد. ماندن یک انتخابِ روزانه است، نه یک عادت؛ پس این متن فقط تشکر نیست، تأییدِ همان انتخابِ متقابل است.