آینه روان

آینه‌ای که هرگز واقعیت را نشان نمی‌دهد: نگاهی به خودشناسی از نگاه وولف:

جالب است بدانید که مغز انسان برای بقا تکامل یافته، نه برای دیدن واقعیت عینی. پدیده «نابینایی تغییر» نشان می‌دهد ما حتی تغییرات آشکار در محیط را نمی‌بینیم، چه برسد به تصویر درون‌مان. آینه‌ای که وولف می‌گوید، همان «خودپنداره» است که توسط خاطرات، باورها و دفاع‌های روانی ساخته می‌شود. پس شاید هدف زندگی دیدن تصویر واقعی نیست، بلکه پذیرفتن این است که آینه همیشه مه‌آلود است. سوالی که پیش می‌آید: اگر هیچ‌وقت خود واقعی را نمی‌بینیم، پس اصلاً «خود واقعی» وجود دارد؟

راهکار:

این استعاره به «خودپنداره» در روانشناسی اشاره دارد: تصویری که از خود داریم همیشه تحریف‌شده است. برای نزدیک‌تر شدن به واقعیت، می‌توانی از بازخورد دیگران استفاده کنی، اما یادت باشد که آن‌ها هم آینه‌های صاف‌تری نیستند.