آینده را تو میسازی، منتظر اتفاق نباش!:
مغز انسان آینده را با همان شبکهای شبیهسازی میکند که خاطرات گذشته را به یاد میآورد. یعنی وقتی تصویری از فردای خود میسازی، داری تکههای حافظهات را مثل لگو کنار هم میچینی. به همین دلیل، هر تجربهی تازهای که امروز کسب میکنی، مواد خام آیندهات را تغییر میدهد. سوال جالب اینجاست: اگر آینده فقط ترکیب گذشته است، پس لحظههای «نوآوری محض» چطور رخ میدهند؟
راهکار:
هر روز صبح فقط ۵ دقیقه وقت بگذار و سه اقدام کوچک که امروز برای آیندهات انجام میدهی را یادداشت کن. این کار مفهوم انتزاعی «ساختن آینده» را به یک عادت ملموس روزمره تبدیل میکند.