آینده جهان: دنیا رو به پایان نیست، رو به آمدن است:
در فیزیک، «پایان» همیشه یک نقطه نیست؛ طبق ترمودینامیک، آنتروپی افزایش مییابد، اما در همین مسیر، ساختارهای پیچیدهتری شکل میگیرند. ستارهها میمیرند تا ابرنواخترها عناصر سنگین بسازند؛ پس «پایان» یک ستاره، تولد یک سیاره است. در کیهانشناسی هم «گرمای مرگ» تنها یک سناریوست؛ سناریوهای دیگر، تولد جهانهای تازه را پیش میکشند. شاید «آمدن» یعنی همین: پایان، فقط یک مرحله از شدن است.
راهکار:
این جمله را میتوان به لنز دیدگاه تبدیل کرد: هر «پایانی» که میبینیم، در واقع یک «آمدن» در لباس مبدل است؛ درست مثل غروب که در نیمهی دیگر زمین، طلوع است.