زمستان ۱۴۰۴؛ روایتی که آیندگان از ایران خواهند خواند:
در روانشناسی اجتماعی به این پدیده «حافظه جمعی آیندهنگر» میگویند: جوامع بحرانزده اغلب خود را از نگاه نسل بعد روایت میکنند تا درد کنونی را معنادار کنند. در الواح سومریِ «مرثیه اور»، الهه نینگال پیش از سقوط شهر، معبد را ترک میکند؛ کهنترین الگوی ثبتشده برای خروج خدا از یک سرزمین. این تصویر بعدها در الهیات مسیحی با اصطلاح «دِئوس آبسکوندیتوس» یعنی خدای پنهانشده تکرار شد.
راهکار:
این جمله را میتوان بهجای پیشگویی، آینهای برای امروز خواند: هر نسلی که از حال مینویسد، در واقع نسخهی آینده را ویرایش میکند؛ پس همین حالا روایت جایگزین را میسازد.