کارما آلزایمر نمیگیرد؛ قانون فراموش نشدنی کائنات:
مغز انسان برای بقا، بیعدالتی را بهتر از عدالت به خاطر میسپارد چون تهدید محسوب میشود. این سوگیری حافظه، توهم کارما را میسازد: ما فقط وقتی بیعدالتی پاسخ داده میشود آن را به یاد میآوریم و هزاران مورد نادیده را فراموش میکنیم. از نظر علمی، کارما آلزایمر نمیگیرد چون اصلاً مغزی ندارد؛ این ذهن ماست که گزینشی فراموش میکند. آیا تا به حال نمونهای دیدهاید که بیعدالتی بدون پاسخ بماند و شما فراموشش کنید؟
راهکار:
شاید کارما حافظه ندارد، اما مغز ما طوری طراحی شده که الگوهای عادلانه را حتی در تصادفیترین رویدادها ببیند. در واقع این ماییم که فراموش نمیکنیم و هر بار به امید عدالت، نشانهها را ردیابی میکنیم.