آرزوی آلزایمر برای فراموشی رنجها:
جالب است که مغز ما دقیقاً برعکس این آرزو عمل میکند. سیستم حافظه عاطفی، خاطرات همراه با درد شدید یا ترس را با اولویت بالا و با جزئیات دقیقتر ثبت میکند تا ما را از خطرات آینده محافظت کند. این مکانیسم بقا، گاهی خود به زندانی برای ذهن تبدیل میشود. آیا این خاطرات دردناک، هشداری هستند که دیگر نیازی به شنیدنش نیست؟
راهکار:
این احساس، نشاندهنده بار سنگین یک یا چند خاطره خاص است. به جای آرزوی فراموشی کلی، میتوان روی «بازنویسی معنای» آن خاطره کار کرد؛ یعنی با صحبت کردن یا نوشتن از آن، به دنبال درسی پنهان یا نقطه قوتی بگردی که از دل آن رنج بیرون آمده.