علت رنج و درد

دردهای بی‌تاوان: چرا خود را مقصر می‌دانیم؟:

ذهن انسان برای فرار از هرج‌ومرج، علت‌تراشی می‌کنه. تحقیقات روان‌شناسی نشان داده مغز حتی برای تصادف‌های محض هم دنبال «تقصیر» می‌گرده تا احساس کنترل داشته باشه. این پدیده «سوگیری جهان عادل» نام داره: باور به اینکه هر کس به اندازه گناهش رنج می‌بره – درحالی‌که درد گاهی صرفاً محصول آشوب کیهانی‌ست. آیا پذیرش بی‌معنایی بعضی رنج‌ها سخت‌تر از سرزنش خود نیست؟

راهکار:

این سوال روایی به مکانیزم ذهنی «جهان عادل» برمی‌گرده: آدم‌ها ناخودآگاه برای هر رنجی دنبال گناهی می‌گردن تا جهان رو قابل پیش‌بینی کنن. اما واقعیت اینه که بسیاری از دردها تصادفی هستند و ربطی به گناه ندارن. پیشنهاد: به جای «تاوان»، به «درس» نگاه کن.