فرار به خواب و مواجهه با کابوس:
از نظر عصبشناسی، کابوسها اغلب در مرحله «حرکت سریع چشم» (REM) رخ میدهند، زمانی که مغز در حال مرتبکردن خاطرات و هیجانات روز است. فرار به خواب، مغز را با همان مواد خام احساسی تنها میگذارد تا در قالب کابوس پردازششان کند. آیا این مواجهه اجباری، در نهایت مفید است؟
راهکار:
یک بازنگری: شاید کابوسها نه مجازات، بلکه تلاش ناخودآگاه برای پردازش همان واقعیتهای فراری باشند. پرداختن به آنها در بیداری (مثلاً با نوشتن) میتواند قدرتشان را کم کند.