کابوسها: آینهای از عمیقترین اضطرابها:
کابوسها در حقیقت شبیهسازهای تهدید مغز هستند. بر اساس «نظریه شبیهسازی تهدید»، خواب دیدن (بهویژه کابوس) یک تمرین تکاملی برای مواجهه با خطرات احتمالی در محیط امن خواب است. جالب اینجاست که در طول کابوس، مناطقی از مغز که مسئول پردازش ترس هستند (آمیگدال) فعالتر از زمان بیداری عمل میکنند. این یعنی مغز دارد سناریوهای اضطرابآور را تمرین میکند تا در دنیای واقعی آمادهتر باشی. سوال به جامعه: آیا تا به حال متوجه شدهاید که کابوسهای تکراری شما اغلب با یک ترس مشخص در زندگی روزمره همخوانی دارند؟
راهکار:
تحقیقات نشان میدهد که نگهداشتن یک دفترچه خواب و ثبت جزئیات کابوس بلافاصله پس از بیداری، به شناسایی الگوهای تکرارشونده اضطراب و حتی کاهش فراوانی آنها کمک میکند. سعی کنید هر روز صبح یک خط بنویسید.