آلن لاکین

برنامه‌ریزی؛ آینده را به حال می‌آورد:

پارادوکس برنامه‌ریزی این است که با تجسم آینده، مغز آن را مثل «حال» کد می‌کند؛ پژوهش‌های تصویربرداری نشان می‌دهد تصور رویداد آینده همان شبکه هیپوکامپ و قشر پیش‌پیشانی را فعال می‌کند که یادآوری خاطره واقعی. پس نوشتن گام بعدی، فاصله روانی «بعداً» را می‌شکند و تصمیم را به «همین حالا» می‌آورد.

راهکار:

پروتکل اجرایی: برنامه را به «کوچک‌ترین قدم ۵ دقیقه‌ای» تقسیم کنید؛ مثلاً برای نوشتن گزارش، فقط «باز کردن فایل و نوشتن یک تیتر» را در تقویم بگذارید. این کار اصل زمان حال را عملی می‌کند و مقاومت شروع را کم می‌کند.