آخرش بد شد

پشیمانی از نگاه اول: اگر می‌دانستم آخرش اینطور می‌شود:

تحقیقات نشون داده نگاه کردن به چشم‌های کسی باعث ترشح اکسی‌توسین و ایجاد حس اعتماد می‌شه. اما وقتی آخرش ناامیدی باشه، مغز اون نگاه رو به‌عنوان یک 'خطای حافظه' ذخیره می‌کنه تا از تکرارش جلوگیری کنه. به همین دلیله که حسرت نگاه اول تا آخر می‌مونه. آیا حاضر بودی اصلاً اون لحظه رو تجربه نکنی؟

راهکار:

جمله‌ات رو می‌شه از زاویه‌ی جدید دید: شاید نگاه نکردن جلوی سرنوشت رو نمی‌گرفت، اما اون لحظه‌ها رو ازت می‌گرفت. سوال اینه: آیا حاضر بودی اون حس رو تجربه نکنی؟