آخرین خواهش قبل از مرگ: اشک بر مزارم:
تحقیقات عصبشناسی نشان داده که مغز انسان در لحظات نزدیک به مرگ، دوپامین و سروتونین ترشح میکند تا از وحشت بکاهد. اما نکته جالبتر: تصور گریه دیگران بر مزار ما، یک مکانیسم دفاعی روانی است که به ما حس کنترل بر ناشناختهها میدهد. آیا این آرزو برای دلداری خودمان است یا برای آنها؟
راهکار:
این جمله انگار از دل یک دلشکستگی عمیق بیرون آمده. شاید بهتر باشد به جای تصور گریه دیگران، روی ساختن لحظههایی تمرکز کنی که الان باعث لبخندشان میشود. مرگ ناگزیر است، اما خاطرات خوب ماندگار.