دلتنگی برای امام زمان و دعای تعجیل فرج:
در روانشناسی انتظار، دوپامین نه هنگام دریافت پاداش بلکه هنگام پیشبینی آن ترشح میشود؛ مغز از «نزدیک شدن» لذت میبرد، نه فقط رسیدن. به همین دلیل انتظار طولانی میتواند هم امیدبخش و هم فرساینده باشد. در تاریخ ادیان، موعودگرایی معمولاً در دورههای بحران اوج میگیرد و جنبشهای اجتماعی میسازد. آیا انتظار شما را به کنش جمعی وصل کرده یا فقط به دعای فردی؟
راهکار:
انتظار در فرهنگ شیعی فقط صبر منفعل نیست؛ یک «انتظار کنشگرا» هم هست که در آن دلتنگی به آمادهسازی و کار روزمره برای عدالت تبدیل میشود. اینطور حس فقدان میتواند به سوخت حرکت جمعی بدل شود، نه فقط دعای فردی.